چابهار, جاذبه های طبیعی

منطقه حفاظت شده گاندو چابهار

منطقه حفاظت شده گاندو چابهار در مرز ایران و پاکستان واقع شده و زیستگاه گاندو، تنها تمساح بومی ایران می باشد.

منطقه حفاظت شده گاندو چابهار

معرفی:

منطقه حفاظت شده گاندو در جنوب شرق استان سیستان و بلوچستان و در مرز ایران و پاکستان واقع شده است.

این منطقه 456 هزار هکتار وسعت دارد.

بخش وسیعی از منطقه گاندو در چابهار و قسمتی از آن در شهرستان‌های سرباز و نیکشهر قرار دارد.

منطقه حفاظت شده گاندو از آبگیرها، رودخانه‌ها، کوه‌ها، دشت‌ها و زمین‌های ساحلی کنار دریای عمان تشکیل شده است.

از سال 1349 این منطقه با نام منطقه حفاظت شده باهوکلات مورد حفاظت قرار گرفت.

اما از سال 1361، نام آن به منطقه حفاظت شده گاندو تغییر پیدا کرد.

منطقه حفاظت شده گاندو، پتانسیل بالایی در جذب گردشگر داخلی و خارجی دارد.

منطقه حفاظت شده گاندو چابهار

مشخصات:

حال به بررسی ویژگی ها و مشخصات این منطقه می پردازیم:

پوشش جانوری

منطقه حفاظت شده گاندو همانطور که از نامش پیداست زیستگاه گاندو، تنها تمساح بومی ایران و تمساح پوزه کوتاه ایرانیست.

نام گاندو را بومیان منطقه بر روی این حیوان نهاده‌اند.

گاندو در زبان بلوچی به معنای راه رفتن روی شکم است.

نام انگلیسی این گونه جانوری Mugger میباشد.

تمساح تالابی یا گاندو در آبگیرهای کم عمق مسیر رودخانه زندگی می‌کند.

این تمساح در مواقع خشکی حتی تا چند متر زیر آبگیر می‌رود.

در صورت بی‌توجهی به این منطقه شاهد از بین رفتن نسل این حیوان منحصر به فرد بودیم.

اکنون گونه‌هایی از گاندو در کشورهای ایران، پاکستان، ، نپال و بنگلادش زندگی می‌کنند.

بروز سیلاب ، خشکسالی و بلعیده شدن نوزاد این حیوانات توسط تمساح های بالغ از عوامل طبیعی تهدیدآمیز زندگی آنها به شمار می‌رود.

استفاده از آب برکه‌ها، حفر کانال، ایجاد آلودگی‌های شیمیایی در آب و در کل تخریب زیستگاه این حیوان مهمترین خطر از جانی انسان برای زندگی آنها محسوب می‌شود.

خوشبختانه مردم استان سیستان و بلوچستان وجود تمساح‌ها را مایه خیر و برکت میدانند و به هیچ عنوان این حیوانات را شکار نمی‌کنند.

طبق آخرین سرشماری به عمل آمده 201 تمساح پوزه کوتاه در منطقه حفاظت شده گاندو زندگی می‌کنند.

اما با توجه به اینکه گاندوها علاقه‌ای به نشان دادن خود ندارد تخمین زده می‌شود تعداد گاندو‌ها در این منطقه به 400 عدد برسد.

علاوه بر این، منطقه حفاظت شده گاندو ، محل تخم ریزی لاک پشت سبز دریایی نیز هست.

دیگر جانداراانی که در این منطقه وجود دارند عبارتند از جبیر، سنجاب نخلی شمالی، خرس سیاه، راسوی خاکستر هندی، هوبره، دراج، سوسمار و بسیاری از پرندگانی که بیشتر در شبه قاره هند مشاهده می‌شوند.

همچنین وجود رودخانه‌های سرباز و باهوکلات در این منطقه باعث شناسایی بیش از 12 گونه ماهی شده است.

بطور کلی، طبق بررسی‌های ابه عمل آمده، از میان 160 گونه پستاندار ایران، 28 گونه و از مجموع 515 گونه پرنده موجود در ایران، 192 گونه و از میان 209 گونه خزندگان موجود در ایران، 71 گونه از آنها در این منطقه شناسایی شده‌اند.

پوشش گیاهی

اکثر دره‌های این منطقه پوشیده از درختان و درختچه‌ها است.

انواع درختان گرمسیری، استپ کوهپایه‌ها و برخی از گیاهان سردسیری در مسیر بین دامنه تا قله مشاهده می‌شود.

در دشت‌های منطقه حفاظت شده گاندو، گیاهانی نظیر آکاسیا، کندر، کهور، استبرق، بنه و بادام وجود دارد.

موز و انبه از میوه‌های گرمسیری است که در این منطقه به چشم می‌خورد.

وجود تالاب‌های خلیج گواتر و جنگل‌های حرا هم بر اهمیت این منطقه افزوده است.

اطلاعات بازدید:

با اینکه گاندوها حیوانات اجتماعی هستند و آزاری به انسان نمی‌رسانند، سعی کنید از نزدیک شدن بیش از حد به آنها خودداری کنید.

هرگز با دست به این حیوانات غذا ندهید.

در زمان خواب به هیچ عنوان به آنها نزدیک نشوید.

شما می توانید با سایر جاذبه های گردشگری چابهار در آسان گردش آشنا شوید.

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *